YAZARLAR Zeynep Özçarıkçı
12
14
16
18
31/10/2017 19:21
Sil baştan

Bir odanın etrafında dizilen anılar olurdu, insanlar kadar…

Ve eve her gelen , göz hakkı , komşuluk hakkı diye getirirdi mutfağında pişen yemekten…tabaklar sevgiyle hazırlanan yemeklerle dolardı….

Kilidi olmayan kapılarda kilitsizdi dostluklar da…

Ve evler ve sokaklar ve belki de şehirler bu kadar yalnız değillerdi ,

Sobanın etrafını saran sıcacık sevgileri bilenler,

Şimdi doğalgazın ısıtığı odalarda kimsesizler….

Sobalar vardı eskiden…hani ananemin evinde çocuk düşlerimi ısıtan, üzerinde sevgilerin alevlendiği o sobalar….

Eskiden, çoook eskiden..ben henüz büyümemişken….

Gülmeye, kahkaha atmaya hasret bir toplum olduk nicedir.Birbirini kucaklayan , derdine tasasına ortak olan insanlar nereye gittiler…her yeni gün yeni umutlarla başlamak için güne ,içimizi sevinçlere boğan güzelliklerimiz nerde artık?

Yüreğimizdeki duyguların rengi mi kararıyor, insan olduğumuzu, insana yakışır yaşamamız gerektiğini nerde unuttuk biz böyle?

Çocukluğumuzdaki balonları arıyorum gökyüzünde, uçurtmaların salınışını..parklardaki çocuk coşkusunu..evlerdeki huzuru, gelen giden misafirleri, o kapısı gün boyu kilitlenmeden herkese açık olan evlerimizi…birbirine balkondan seslenen, o birlikte yemeklerin yapıldığı, paylaşmanın dayanışmanın yüzümüzü güldüren insanlarıyla dolu sokaklarını…

Kimliksiz, kalpsiz ve öksüz bir toplum olmaya bu kadar mı kucak açmışız. Bu kadar mı zarar vermeye ‘’açmışız’’?

Doğayı isyan ettirdik, önce onu tükettik…Sonra yetmedi.. birbirimizi tükettik .En vahşi dediğimiz hayvanlar masum kaldı. İnsan insanı, insan hayvanı, insan her canlıyı yok etmeye başladı.. …ve bunları izlerken tebessüm etmeye , normalmiş gibi davranmaya devam ettik…

Modern yaşam dediğimiz hayat mı bu? Bu son derece yozlaşmış, taş yığını olmuş şehirlerin yüreklerimizde de kurduğu taş yığını binaların sonucu. Ruhumuzdaki odalarda umutsuz korkak yalnız kaldık…

Biz oyun oynamayı, çocuk yanımızı özledik… Çocuklarımız daha oyun bile bilmiyorlar. İnternetin sayfaları arasında tuş sesini, misket sesinin yerine onlara biz öğrettik. Anneyle ablayla oynanan evcilikler şimdi yerini sanal bir dünyada tek kişilik masallara bıraktı. Oysa masallar kalabalıktır... Kötü kahramanlar hep kaybeder, iyiler hep kazanır… Gökten düşen üç elmanın tadını kaç çocuk bilebilir artık?

Mutfağımızdaki baharat kavanozlarını, hazır yemek kavanozlarına değiştik.bir tutam tuz biraz biber bir tutam sevgiyle hazırlanan yemekler, konserve kutucuklarda konserve olmuş yaşamlarımıza yenik düştü.Suni tatlarla suni ruhlara büründük...

İş bulmak , para kazanmak savaş alanı oldu. Sadece parası olan adamcıklar, son derece değerli, eğitim almış insanoğlunu yedi. Muhteşem bir toplumun içinde zeka, tecrübe ve başarı; beyni boş, ama cebi dolu, kendini dünyanın lideri gören bu adamcıklara yenik düştü. Para aşkı da huzuru da eğitimi de satın aldı.

Sözcüklerimizi, cümlelerimizi yitirdik… Mektuplarımız toplu mail bombasında eridi.Standart, tek tip satırlarla bayramları bayram gibi, sevgiyi sevgi gibi yaşamayı kutlamayı nerde bıraktık.Şekerlerin mutluluk tadını tatmak ne güzeldi oysa….Kapıyı çalan ve o bayram kutlayan yüzler şimdi bitmek bilmeyen tatil yollarında rehin kaldı.Ailemiz evimiz arkadaşlarımız cep telefonu uzaklığında yalnız kaldı.Kırmızı pabuçların yepyeni alınıp bayram sabahını bekleyen sabırsız kıyafetlerin heyecanı, kim bilir ne için kaça satıldı?

Özlüyorum her şeyi... Ürkmeden yaşamayı, basit ve'' sanal olmamayı''özlüyorum. Doğanın içinde yaşayıp doğal olanı aramamayı özlüyorum.

Velhasıl iyi şeyler duymak istiyorum,buna hepimizin hakkı var…İyi ve temiz bir deftere sil baştan başlamalı herkes kendini yazmaya,

Cümleleri olmalı sevdaların,

Güzellikleri dolmalı hayatın; içimize çektiğimiz her nefeste şükürler çıkmalı gökyüzüne ..

Durma hadi insanoğlu ,yaşamın içinde savaş olacağına şenlikler başlat mutlulukların için,

İnsana yakışır yaşamak için...özlediğin ne varsa hadi sil ve tekrar başla

Yaşamak adlı bu oyuna…..

Önceki Yazılar :

  Yorumlar
Henüz yorum yapılmamış

  Yorum Ekle

Ad Soyad :
E-Posta :
Mesaj :
Güvenlik Kodu :