YAZARLAR Zeynep Özçarıkçı
12
14
16
18
21/12/2017 10:02
Çocuk tarafım

Kocaman bir kadın olmama rağmen, hep sarıldığım sarmalandığım çocuk tarafım var içimdeki mabette…zaman zaman en çok da içinden çıkamadığım duygular varsa yüreğimde ; gizlenirim , saklambaç oynarmışcasına anıdan anıya belki de kokudan kokuya bir fotoğraftan bir fotoğrafa öylece salınırım en özgür en saf zamanlar öncesine…Kocaman bir tebessüm düşer sepya rengi bir günden , gözlerim yağmurlar biriktirmişse bir de….kirpiklerim özgürce ıslanabilir bir saklambaç içinde….

Hayat, hem çok şefkatli hem de çok zalim bir öğretici …yaş aldıkça, büyümek.. boyundan posundan kilondan ibaret olmuyormuş belli ki…Büyümek , kendini tanıyıp keşfetmekle başlayan ; paket paket tecrübelerini , zaferlerini ve yenilgilerini derleyip dünden yarına yuvarladığın kocaman bir tekerlek gibiymiş…İşte tam bu yüzden olacak ki, insan yani en azından ben çocuk kaldığım gizli köşemi hep çok sevdim….Kimselerin ya da çok az kişinin görebildiği mabet yerimde zaman zaman çok ağladım çok güldüm çok şey anlatıp içimdeki nehire attım…Ne vakit , sıkılırsam büyük olup büyük büyüüük işler yapmaktan veya hani anlamaz ya bazen çoğu insan seni sen gibi, hehh işte o vakit gider orda çalışırım kendimi tamir edebilmek için….

Herkesin kendine ait bir gezegeni olmalı yıldızlar içinde,

Herkesin kendine anlatacağı öyküleri olmalı ,

Herkesin ara ara gizlenip, soluk alıp yeniden yeniden diyebileceği bir çocuk tarafı fısıldamalı…..

Yaşamak , hani düzgün ve doğru…güçlü ve yumuşak …sevgiyle , emek vererek olan haliyle gerçekten bi hayli karmaşık ve yorucu…

Bilgi kaynakları ve teknik ileri gittikçe, parayla satın alınabilecek milyarlarca şey ortaya çıktıkça, parasız hiçbir şeyin karşılığı kalmadıkça…yitirmeye başladığımız güzelliklerimizin boşlukları , yaşamı ve bizi biz yapan en hassas tarafımızı , gülümsediğimiz hatta kahkaha attığımız zamanlarımızı nasıl da hızla yok ediyor ….yorgun , yani çok yorgunuz henüz sabah yeni güne başlarken…yorgunuz, bir yerlere, bir şeylere yetişirken; yorgunuz.. anlatmaya ve anlamaya veya anlaşılmaya çalışırken…yorgunuz işte …hepimiz bir küçük prens /prenses olup belki de kendi gezegenimizde çiçeklerimiz olsun hayal ediyoruz ,

Güzel şeyleri hayal etmeye , azıcık hakkımız olsun …azıcık gözlerimizi açıp kalbimizi tekrar dinlemek , kendimizi sevmek, aşktan şiirden şarkıdan hatta masallardan bahsetmek gerek…çünkü bahsetmedikçe sevmedikçe sevilmedikçe anlamadıkça veya anlaşılmadıkça sözler cümleler duygular yani insana dair güzel olanlar ,  bunca telaş bunca karamsarlık ve tükenmişlik içinde tümüyle bitecek….

Sükut et gönlüm..

Sükut et hayat …

Sen bu yazıyı okuyan muhteşem insan sükut et …

En iyi sessizlikte duyabilir kendini insan…

Yeni gelen bir yıl önümüzde, eskiyen bir yıl ardımızda….

Gelen günler, giden günleri aratmasın….

Mutluluk salgını başlasın tüm dünyada ve hergün bir çocuğun tebessümü kadar tertemiz ve rengarenk geçsin…

Sığınabileceğimiz ve büyük olmak zorunda kalmayacağımız içimizdeki en özel yere ,

Yeni yıl…sağlık huzur barış bereket ve güzel anılar bıraksın…..

Önceki Yazılar :

  Yorumlar
Henüz yorum yapılmamış

  Yorum Ekle

Ad Soyad :
E-Posta :
Mesaj :
Güvenlik Kodu :