YAZARLAR Güler Şen
12
14
16
18
20/11/2018 10:39
Fedakarlık

Fedakâr olmak deyince toplum olarak evli kadınsa anne olmak, evli erkekse baba olmaktır der ilk akla gelen.

Ya bir çocuğa sorulduğunda nasıl bir cevap alırız hiç düşündünüzmü?

Benim aklıma geldi ve ben arkadaşımın 10 yaşında ki oğluna ve kızına sordum aldığım cevap ise aynen şöyle:

-Hep anneler, babalar, abiler, ablalar fedakâr diyorlar.

Peki çocukların ne kadar fedakâr olduklarını neden kimse görmüyor?

Hangi anneye sorarsanız sorun yüzde doksanı  sizin yüzünüzden öldüm,bittim,eridim,saçımı süpürge ettim ama değerimi bilen yok lafından bıktık usandık artık,gına geldi.

Hemen hemen tüm annelerden bu süpürge ve fedakârlık konusunu mutlaka duyarsınız. Şimdi ben size soruyorum?

Her kedi veya her köpek dört beş tane yavru dünyaya getiriyor.

Bir tavuk kuluçkaya yattığında onbeş yirmi tane civciv çıkartıyor  ve kocaman olana kadar onları dış etkenlerden uzak tutarak koruyup kolluyor.

 Hatta en kötüsü de güvenmeleri gereken  insanlardan da koruyorlar.

Bu hayvanlar konuşamıyorlar.Eğer konuşsalardı ne diyeceklerdi kuyruğumuzu size süpürge ettik.

O kadar koruduk kolladık  kol kanat gerdik fedakarlık yaptık deseler hakları var.

Çünkü dört beş tane yavru birden bakıp büyütüyorlar.

Kuluçka tavuklar ise daha çok. Bunun yanı sıra

birde bizden insanlardan korumaya çalışıyorlar yavrularını.

Üstelik sokakta doğada  yaşıyorlar.

Bulurlarsa yiyorlar bulamazlarsa enneleri  saatlerce bulmaya çalışıp kuyruğunu gerçekten süpürge ediyor.

Hayvan annelerle insan annelerin hangisi daha şanslı acaba şimdi siz söyleyin?

Bizim annelerimiz sizin yüzünüzden saçımı süpürge ettim demesi ne kadar doğru?

Peki hiç kimse bize sormuyor madem  ben söyleyeyim.

Aslında çocuklar ebeveynleri için saçını süpürge ediyorlar bana kalırsa  ama anlatamıyorlar.

Hep onların istediği gibi olmak zorundayız, bu bebeklikte başlıyor.

Onların istediği gibi yemek yemek zorunluluğumuz var.Yine onların istediği gibi oyun oynama zamanımız var.

Arkadaşlarınla  kavga etme,kreşe  gitme ve daha sonra onların istediği okula gitme zorunluluğumuz var.

Hatta yatma,kalkma,giyinme ve gezme programı ve arkadaş seçimi yine onlara.

Daha sonra yine büyük etki ve tepki yüzünden tamemen olmasada yakınından geçmek gibi mesela.

 Üniversite bölüm seçimi en önemlisi  daha da ileriye gidip hayat memat meselesine dayanma olasılığı olan...

Bu durumda anneler,babalar mı saçını süpürge ediyor yoksa çocukları mı?

Fedakâr olan sizce kim ebeveynlermi çocukları mı?

Kararı yine size bırakıyoruz biz küçük olduğumuz için”deyip üç noktayı da yanya koyuyor ufaklık bana güzel bir ders vererek...

Sevgiyle kalın 

Önceki Yazılar :

  Yorumlar
Henüz yorum yapılmamış

  Yorum Ekle

Ad Soyad :
E-Posta :
Mesaj :
Güvenlik Kodu :