YAZARLAR Esra Turam
12
14
16
18
03/08/2018 17:47
İnsan biriktirmek

Benim hayatım boyunca materyalist bir birikimim olmadı. Para, ev, araba, eşya... Her evden taşınmamda mümkün mertebe eşyalarımı atıp hatta sonra yeni eve çıktığımda attıklarıma pişman olmuşluğum vardır. Para konusunu önemsemenin ayıp olduğu bir ailede büyüdüğüm için, parayla ilişkim hiç bir zaman iyi olmamıştır. Para-insan ilişkisinin aslında psikolojik temelli olduğunu çok sonra anladım. Parayı önemsemez ve hatta çok para kazanmanın ayıp olduğunu düşünürseniz, para size gelmiyor. Aynı arayıp sormadığınız, çok da istemediğiniz bir arkadaşınızın sizden uzaklaşması gibi. Oysaki para bir amaç, çocuğunuzun daha iyi eğitim almasını, daha çok istedğiniz ortamlarda yaşama alanı sağlayacak, sizi daha güzel tecrübelere taşıyabilecek bir araç. Parayı amaç haline getirmediğiniz sürece parayla bağınız daha sağlıklı oluyor. Amaç olduğu zaman hayatınızın gerçek anlamını bulmanız daha güçleşiyor. Para konusunu hala tam çözebilmiş değilim, ama üzerinde çalışıyorum.

Bu kadar sene bu kadar az “şey” e sahip olmanın nasıl bir şey olduğunu düşünürken, şunu fark ettim. Evet, hayatımda para, pul, ev, araba olmayabilir ama tüm hayatım boyunca biriktirdiğim çok önemli bir şey var: Arkadaşlarım. Hayatım boyunca çok farkli işlere ve ortamlara girme fırsatım oldu. Her girdiğim ortamdan, benim için en kıymetli insanları seçip, onlarla bağımı kopartmamayı başarmışım. Bir derdim, sevincim olduğunda paylaşabileceğim çok yakın arkadaşlar edinmişim. Bazıları bir iki yakın arkadaşın bile özlemini çekerken, ben iki elimin parmaklarından daha çok yakın arkadaş kazanmışım. Ne de iyi etmişim... Hayatlarımız, tüm hayatımız boyunca çalışıp didinip edinmeye çalıştığımız evle, arabayla, eşyayla değil ama insanlarla doluyor. Tüm bu “şeyler”i almaya o kadar odaklanıyoruz ki, esas ihtiyacımız olan insanları es geçiyoruz. Bense bilinçli bir şekilde olmasa da, bana iyi gelecek insanları biriktirmişim bunca sene. Eşyam olmayabilir ama, omzunda ağlayacağım, beraber katıla katıla gülebileceğim, her derdimde bir telefonda yanımda biteceğini bildiğim can dostlarım var. Ve ne kadar şanslıyım ki bu dünyada yalnızlık ne demek bilmiyorum bile.

Eşyalarınızı önemsemeyin demiyorum elbet ama hayatınızı neyin uğruna harcadığınızı düşünün lütfen. Eşyalar, evler, arabalar sizi dinleyemez, sakinleştiremez, sizinle gülüp ağlayamaz, sizi destekleyip sırtınızı sıvazlayamaz, size başka bir bakış açısı, hayat görüşü sunamaz, kısacası sizi geliştiremez, sadece hayatınızı kolaylaştırabilir. Hayatınızı kolaylaştırmak için, esas ihtiyacınız olanlara yeteri kadar zaman ayıramıyorsanız eğer, bunu bir kez daha düşünmek gerek. Bazen hayatta esas önem verdiğimiz şeyleri elimizin dışıyla bir kenara itip, bizden beklenenleri gerçekleştirmek için zamanımızı çarçur ettiğimizi düşünüyorum. Araştırmalara göre, en mutlu ünsanların güçlü ilişkiler kuran insanlar olduğunu da bir kez daha hatırlayalım.

Ben iyi ki eşya yerine insan biriktirmişim diyorum. Hiç bir zaman hiç bir şey için geç olduğunu düşünmüyorum. Bugün insan kazanmaya ve hayatınızı başkalarıyla paylaşım içinde daha güzelleştirmeye karar verip, buna uygun adımları atabilirsiniz. Bu adım, yeni gruplara girerek veya uzun zamandır aramadığınız bir arkadaşınızı arayarak başlayabilir. Kimbilir o aradığınız arkadaşınızın da onu dinleyecek, halini hatrını soracak bir telefona ihtiyacı vardır belki...

Karar 42: Hayattaki önceliklerimi tekrar gözden geçireceğim ve insanları hayatımda tutmaya, onlarla bağlarımı güçlendirmek için çaba göstereceğim.

Takip için Facebook: Esradan fısıltılar, instagram: esradanfisiltilar

Önceki Yazılar :

  Yorumlar
Henüz yorum yapılmamış

  Yorum Ekle

Ad Soyad :
E-Posta :
Mesaj :
Güvenlik Kodu :