YAZARLAR Ayten Turan
12
14
16
18
03/10/2018 00:15
İncir Ağacım

Çocukluğumun geçtiği, minicik bir mahalle arasında, evimizin bahçesinde bulunan kocaman bir Dünyamdı İncir ağacım.

Benimdi ya da ben çocuk aklımla incir ağacıma sahiplenmiştim bilinçsizce ama benimdi.

Okul çıkışları koşarak, delme çatma gecekondu evimizin arka bahçesindeki incir ağacının altına gider, eğer hava güzelse ödevimi yapar ödevim bittikten sonra babamın bizim için yaptığı incir ağacının dallarında asılı olan salıncakta sallanır ve bütün Dünyayı böyle saf güzel ve mutlu sanırdım.

Sonbaharları incir ağacımın altında rüzgârın hışırtısıyla hayaller kurar, ömrümün bu hayallerimin peşinde koşmakla geçeceğini düşlerdim.

O zamanlar bile elimden kalem kâğıt hiç düşmez, çocuk aklımdan ne geçerse yazardım, bugün bile yazamadığım şiirleri o günlerde yazmışım hala sakladığım o karalamalar bugünüme ışık olmuştur.

Misafirlerimizi bile o küçücük bahçede benim kocaman incir ağacımın altında ağırlar, babamın tatlı sohbetlerini o incir ağacının altında dinlerdim.

Bu incir ağacım içinde söylenenlerde vardı, çocuk aklımla inandığım bir şeydi beklide, burada bir ermiş yatarmış derlerdi, bu incir ağacının altında bende inanır her gün dualar ederdim, incir ağacı olurda kurur ya da kesilirse hayatımda her şey kötü gidecek diye düşünürdüm.

Böyle yoksul ama huzur dolu bir hayatın içinde yaşarken, bir gün yine okul çıkışı eve geldiğimde, incir ağacımın kesilmiş olduğunu görmem hayatımda yaşadığım ilk acı,  ilk yıkımdı.

Anlam veremiyor kime neyi haykıracağımı bilemiyordum, annemin söylemesi…

 Yan taraftaki komşuların bir odaya ihtiyaçları vardı ve bizim bahçeden tarafa cam açmaları gerekiyordu ve benim incir ağacım onların camına engel oluyordu.

Ne saçma bir gerekçeydi, neden annem babam buna izin vermişlerdi?

 Çocuk aklım hiç ermiyor sadece kızgınlık ve acı içinde günlerce ağladığımı biliyorum.

Hani incir ağacımın altında ermiş biri vardı dualar ettiğim o bile benim incir ağacımı koruyamamıştı.

İncir ağacı kesilirse orada yaşayanların hayatı kötüye gidiyormuş ya söylenenler doğruysa hayatım artık kötüye gidecekse diyerek anlamsız düşüncelerle günlerimi geçiriyordum, artık okul çıkışları bahçeye inmenin de bir anlam taşımadığı günler yaşıyordum.

İlkokul yıllarımın son günleri de gelip çatmış incir ağacımın içimdeki acısını her gecen gün büyüdüğünü görmüştüm.

Hayatımda bir şeyler kötü gitmeye başlamıştı söylenenler doğru muydu, yoksa insanın inanç gücü bu muydu? 

Bilemiyorum ben çok hastalanmış gün ve gün acılar içinde kıvranıyordum, babamın beni hastanelerde gezdirdiğini hiç unutmuyorum ve günlerce hastanede yattığım o karanlık günlerde bile incir ağacımı kesmeseydiniz bu benim başıma gelmez diye düşündüğüm karanlık günlerdi.

Hastaneden çıktıktan sonra bir gün, hayatımın en ağır en acı bir olayını yaşayacağım aklıma bile gelmezdi.

 Hayatımın en acı olayı incir ağacımın kesilmesi sanmam o gün son buldu, çünkü benim ilahım olan babamı aniden bir akşamüstü kollarımda kaybetmiştim babam artık yoktu 13 yaşımdaydım ve babam 15 dakika önce beni severken şimdi nefes alamıyordu.

Acıların en büyüğü incir ağacımın kesilmesiyle yaşadığım acıdan daha da büyüktü, çocuk bedenim çocuk ruhum bu acıyı bile incir ağacımın kesilmesine sebep bulmuş o ağacı kestiren komşumuzdan nefret etmemi sağlamıştı.

Kötü olaylar böyle devam etti en son annemizi de o evde kaybettikten sonra o evden ayrıldık diğer kardeşlerim ne düşünüyordu bilmiyorum ama o ev bende çok büyük yaralar bıraktı.

İncir ağacımın kesilmesi sanki benimde can damarımı kesmiş annemi babamı benden almıştı.

İnandığım için mi bunları yaşamıştım hala bilmiyorum ama inanmanın insanın hayatında çok şeyi değiştirdiğini şu an çok daha iyi anlıyorum.

İnanç gücü insanın hayatında iyi veya kötü gelişmelere sebep olduğu araştırmalarda görülmüştür ama benim incir ağacıma duyduğum sevgi ve onun elimden alınması, çocuk beynime yerleştirilmiş bazı inançlar, bugün anladığım inanmanın insanın hayatında büyük bir yeri olduğudur.

Bu anılarımda şunu anlatmak istedim öncelikle bir şey Körü Körüne bağlanmayacaksın, çocuklarımızın yanında batıl söylemleri dile getirmeyeceksin, yaşamın insanlara verilmiş büyük bir ödül olduğunu unutmayacaksın.

Benim incir ağacım belki o gün kesildi ama bugün bile benim hayatımda çok yeri var inancın gücünü ve sevginin gücünü bana yaşattığı için hala o incir ağacı benim.

Önceki Yazılar :

  Yorumlar
Henüz yorum yapılmamış

  Yorum Ekle

Ad Soyad :
E-Posta :
Mesaj :
Güvenlik Kodu :